Het was wat vliegen betreft een kaars die even fel brandde en toen snel doofde (proefdag prachtig, 1e dag al overontwikkelend en gestopt, 2e dag verkeerde berg en taak en gestopt, geen 3e dag).
De Chabre Open is bedoeld als een vriendelijke (team-)wedstrijd waarbij je leert overland te gaan en wedstrijdvliegen. Bij iedere taak, nadat de laatste briefing op de berg is gedaan, laten ze van de berg de mogelijkheden en de verschillende opties zien.
Iedere vliegdag is er een nabriefing, waarbij de vluchten van nummer 1 en 2 (soms meer) onder de loep gehouden worden. Er worden aparte lezingen gehouden, bijvoorbeeld over vliegen in de Himalaya. Ed Ewing, redacteur van Cross Country, die dit verhaal hield, schetste de ontwikkeling en welke mogelijkheden daaruit ontstaan zijn. Vroeger dacht ik: "De Himalaya is een brug te ver", nu denk ik "Waarom niet?". Hij liet het er heel haalbaar uitzien. (Wie gaat er mee? Beste tijd nov- jan).
Een sociaal hoogtepunt was de maaltijd in Ribiers, een buurdorpje van Laragne. Op het plein. De twee aangrenzende kroegen en de pizzeria verzorgden gezamenlijk paëlla en pizzas en véél wijn. Er was een heel goeie band. Het feest ging nog heel wat later door dan ik meegemaakt heb.
Voor het vervoer naar boven waren er een stuk of acht busjes en een autobus. De eerste lading piloten ging rond 10 uur met de busjes direct naar de top en de rest werd met de autobus naar de voet van de berg gebracht om daar bij de tweede ronde opgepikt te worden door de busjes. Wij zorgden er altijd voor in de eerste ronde mee naar boven te gaan, dan had je voor het vliegen nog even tijd.
Opgehaald worden ging ook zeer efficiënt. Louise, die boven op de berg bleef zitten, was er altijd op de retrieve frequentie. Pilootnummer en plaats gaf je op en de taxi kwam.
En, de prijsuitreiking. Zoals Ruud al opmerkte had werd er een parapente verloot. Dit keer was Chavert de gelukkige. Nadat hij een kwartiertje daarvoor had staan beweren dat hij alleen Nova zou vliegen wint hij een Ozone vlieger. De vorige keer werd de Engelse Advance importeur als winnaar van de parapente uit de hoed gehaald, maar omdat hij niet (meer) aanwezig was kreeg hij hem niet en werd een volgend nummer getrokken (!). Zo zie je maar weer, ze doen alles om de menigte op te vrolijken. En dat is ook echt waar, de wedstrijdleider is Jocky Sanderson, die ook jeugdkampen organiseert., en die zo goed groepen kan bespelen en het enthousiasme er in houden. Op de niet vliegbare dagen kreeg hij bijna iedereen nog aan het kanoën, bergbeklimmen, bergwanden, karten of wat voor activiteit er ook was aangekondigd. Je hoefde je in ieder geval niet te vervelen. Ook fijn was dat op de niet-vliegbare dagen meestal de zon scheen.
Ondanks alles toch een paar prachtige vluchten gemaakt. Op de proefdag was het verste keerpunt een berg, waar de groep het later wel over eens was: daar ging je niet voor je lol vliegen zó turbulent! Maar iedereen deed het toch maar, en daar gaat deze wedstrijd om: op een veilige manier je grenzen verleggen!
Wie gaat er volgend jaar mee?
foto's Martijn: http://gallery.me.com/josvermeulen#100527
foto's Jos: http://gallery.me.com/josvermeulen#100546
artikel op Hollandair site: http://www.hollandair.nl/Hollandair/Parapente_Nieuws/Artikelen/2010/6/18_Chabre_Open_2010.html
